ప్రపంచంలోనే ఎక్కువ వయసున్న ప్రొఫెసర్… 96 ఏళ్ల వయసులోనూ ఈమెకు పాఠాలే ప్రాణం..!

జీవితంలో ఒక లక్ష్యం ఉంటే.. వయసు పెరిగినా ప్రయాణం ఆగదు. నేర్చుకోవాలనే ఆసక్తి, నేర్పించాలనే తపన ఉంటే ప్రతి రోజూ ఒక కొత్త అవకాశం తప్పక కనిపిస్తుంది. ఇదే విషయాన్ని తన జీవితంతో నిరూపిస్తున్నారు ప్రొఫెసర్ చిలుకూరి శాంతమ్మ గారు. 96 ఏళ్ల వయసులోనూ విద్యార్థులకు ఫిజిక్స్ పాఠాలు బోధిస్తూ, చదువుపై తనకున్న ప్రేమకు వయసుతో సంబంధం లేదని చాటి చెప్తున్నారు.

చదువే ఆమె ప్రపంచం!

1929 మార్చి 8న కృష్ణా జిల్లా మచిలీపట్నంలో జన్మించిన శాంతమ్మకు చిన్నప్పటి నుంచే చదువుపై ఆసక్తి ఎక్కువ. ముఖ్యంగా భౌతిక శాస్త్రం ఆమెను ఎంతగానో ఆకర్షించింది. విశాఖపట్నంలోని ఏవీఎన్ కళాశాలలో ఇంటర్మీడియట్ చదివే రోజుల్లోనే ఫిజిక్స్‌లో గోల్డ్ మెడల్ సాధించారు. ఆ ఆసక్తితోనే బీఎస్సీ ఆనర్స్ పూర్తి చేసి, ఆంధ్రా యూనివర్సిటీ నుంచి మైక్రోవేవ్ స్పెక్ట్రోస్కోపీలో బిఎస్సీ పట్టా పొందారు. 1956లో అదే యూనివర్సిటీలో అధ్యాపకురాలిగా తన వృత్తి జీవితాన్ని ప్రారంభించారు.

విద్యార్థులకు పాఠాలు చెప్పడంతో పాటు పరిశోధన రంగంలోనూ ఆమె తనదైన ముద్ర వేశారు. ప్రొఫెసర్‌గా, పరిశోధకురాలిగా వివిధ బాధ్యతలు నిర్వహించారు. అటామిక్ స్పెక్ట్రోస్కోపీ, మాలిక్యులర్ స్పెక్ట్రోస్కోపీ వంటి అంశాలపై ఎన్నో పరిశోధనలు చేశారు. ఆమె గైడెన్స్ లో 12 మంది విద్యార్థులు పీహెచ్‌డీలు కూడా పూర్తి చేశారు. అంతర్జాతీయ సమావేశాల్లో పాల్గొని తన పరిశోధనలను పంచుకున్నారు. ఎన్నో ఏళ్ల పాటు విద్యా రంగంలో సేవలందించిన తర్వాత 1989లో పదవీ విరమణ చేసినా, ఆమెకు తరగతి గదికి దూరంగా ఉండటం మాత్రం ఇష్టం లేకపోయింది.

పదవీ విరమణతో ఆగని ప్రయాణం!

సాధారణంగా ఉద్యోగం నుంచి రిటైర్ అయిన తర్వాత విశ్రాంతి తీసుకోవాలని చాలామంది అనుకుంటారు. కానీ శాంతమ్మ మాత్రం మళ్లీ లెక్చరర్ గా కొనసాగాలని నిర్ణయించుకున్నారు. అలా.. ఆంధ్రా యూనివర్సిటీలో గౌరవ అధ్యాపకురాలిగా మరో ఆరేళ్లు పనిచేశారు. ఆ తర్వాత కూడా టీచింగ్ పై ఉన్న ఆసక్తిని కొనసాగిస్తూ ప్రస్తుతం విజయనగరం జిల్లాలోని సెంచూరియన్ యూనివర్సిటీలో విద్యార్థులకు ఫిజిక్స్ పాఠాలు చెబుతున్నారు.

ఆమె దినచర్య కూడా ఎంతో స్ఫూర్తిదాయకం. తెల్లవారుజామునే నిద్రలేచి విశాఖపట్నం నుంచి విజయనగరానికి ప్రయాణిస్తారు. అక్కడ రోజుకు కనీసం ఆరు క్లాసులు చెప్తారు. నడవడానికి రెండు ఊతకర్రల సాయం తీసుకోవాల్సి వచ్చినా, తరగతి గదిలో విద్యార్థులకు పాఠాలు చెప్పాలనే ఉత్సాహం ఆమెలో ఏ మాత్రం తగ్గదు. సమయానికి క్లాస్‌కు వెళ్లడం, విద్యార్థులకు పాఠాలు మిస్ కాకుండా చూడటం ఆమెకు ఎంతో ముఖ్యం. అవసరమైతే సెలవు రోజుల్లోనూ స్పెషల్ క్లాసులు నిర్వహిస్తారు. తన దగ్గర చదువుకునే విద్యార్థులను సొంత పిల్లల్లా భావించే ఆమెకు… బోధన కేవలం ఒక ఉద్యోగం కాదు.. జీవితంలో ఒక ముఖ్యమైన భాగం!

జ్ఞానాన్ని పంచుకోవడమే నిజమైన సంపద!

అలా అని.. శాంతమ్మ కేవలం భౌతిక శాస్త్రానికే పరిమితం కాలేదు. ఆమె భర్త చిలుకూరి సుబ్రహ్మణ్య శాస్త్రి తెలుగు ప్రొఫెసర్. ఆయన ద్వారా ఉపనిషత్తులు, పురాణాలు, వేదాలపై ఆసక్తి పెంచుకొని, పుస్తకాలు కూడా రచించారు. శాస్త్ర విజ్ఞానంతో పాటు భారతీయ తాత్విక ఆలోచనలపైనా ఆమెకు ఉన్న ఆసక్తి, నిరంతరం నేర్చుకోవాలనే తపనను తెలియజేస్తుంది.

వ్యక్తిగత జీవితంలోనూ ఆస్తిపాస్తుల కంటే విద్య, సేవ, మానవ సంబంధాలకే ఎక్కువ విలువనిస్తారు. తన భర్త అనారోగ్యంతో ఉన్న సమయంలో సహాయంగా ఉన్న ఒక యువకుడికి చదువు చెప్పించి, అతనికి వివాహం జరిపించారు. ఇపుడు అదే కుటుంబంతో కలిసి జీవిస్తున్నారు. ఇతరులకు తోడ్పడటం, తనకు తెలిసిన విషయాలను పంచుకోవడం ఆమె జీవితంలో భాగమయ్యాయి.

ప్రొఫెసర్ శాంతమ్మ జీవితం మనకు ఎన్నో విషయాలను నేర్పిస్తుంది. జీవితంలో ఎప్పుడూ నేర్చుకోవడం ఆపకూడదు.. మనకు తెలిసిన జ్ఞానాన్ని ఇతరులతో పంచుకోవడం కూడా ఆపకూడదు. విజయం సాధించడానికి వయసు ఒక్కటే కొలమానం కాదు. మనకు ఇష్టమైన పనిని చేయాలనే సంకల్పం, కొత్త విషయాలు నేర్చుకోవాలనే ఆసక్తి, ఇతరులకు ఉపయోగపడాలనే ఆలోచన ఉంటే చాలు.. జీవితంలో ప్రతి దశలోనూ ముందుకు సాగవచ్చు!

#TALRadioTelugu #TALBlogs #WorldsOldestActiveProfessor #OldestActiveProfessor #ProfessorChilukuriSanthamma #ChilukuriSanthamma #WomenInScience #InspiringWomen #LifelongLearning #PhysicsProfessor #IndianEducators #InspirationalStories #TALRadio #TouchALifeFoundation

Seed Mother Of India: పాత విత్తనాలను కాపాడుతోంది.. భవిష్యత్ తరాలకు అందిస్తోంది!

కొన్ని వందల గ్రామాలు తిరిగింది.. కొన్ని వేల విత్తనాలను సేకరించింది.
ఇప్పుడు.. ఆ విత్తనాల విలువ ప్రపంచానికి అర్థమైంది… ఆమె చేసిన పని ఎంత గొప్పదో అందరికీ తెలిసింది!

ఈమె పేరు రహీబాయి సోమా పోపెరే. మహారాష్ట్రలోని కుంబాల్ గ్రామానికి చెందిన ఒక గిరిజన రైతు. వ్యవసాయంపై ఆమెకున్న అవగాహనకు తరగతి గదులతో పనిలేదు. నేలతో, ప్రకృతితో ఆమెకు ఉన్న అనుబంధమే ఎన్నో విషయాలను నేర్పింది. వ్యవసాయం గురించి ఆమెకు ఉన్న అవగాహన, అనుభవం ఎంతో గొప్పది.

కాలం మారుతున్న కొద్దీ.. మార్కెట్‌లో కొత్త రకాల విత్తనాలు, వ్యవసాయ పద్ధతులు పెరిగాయి. అదే సమయంలో.. మన గ్రామాల్లో తరతరాలుగా సాగు చేస్తున్న స్థానిక విత్తనాలు మాత్రం క్రమంగా కనుమరుగవుతున్నాయి. ఈ విషయాన్ని గమనించారు రహీబాయి.

“ఈ విత్తనాలు పోతే.. మళ్లీ వీటిని ఎలా తీసుకొస్తాం?” అని.. ఆలోచించింది.

అంతే ఇక.. తన దగ్గర ఉన్నంతలోనే విత్తనాలను సేకరించడం మొదలుపెట్టారు. గ్రామాల్లో తిరిగారు. అడవుల వైపు వెళ్లారు. రైతులను కలిశారు. ఒక్కో పంటకు సంబంధించిన స్థానిక విత్తనాలను సేకరించి.. వాటిని జాగ్రత్తగా భద్రపరచడం ప్రారంభించారు. ఇలా ఇప్పటివరకు 32 రకాల పంటలకు చెందిన 122 కంటే ఎక్కువ దేశవాళీ విత్తన రకాలను సేకరించి, భద్రపరిచారు.

ఆమె ఈ విత్తనాల సంఖ్యను పెంచడానికి ఒక ప్రత్యేకమైన “బార్టర్ (మార్పిడి) పద్ధతిని” ఉపయోగిస్తారు. దీని ప్రకారం, ఒక రైతు ఆమె వద్ద నుండి ఒక కిలో విత్తనాలను తీసుకుంటే, పంట పండిన తర్వాత తిరిగి రెండు కిలోల విత్తనాలను ఆమెకు అప్పగించాలి. దీనివల్ల ఈ దేశవాళీ విత్తనాలు అంతరించిపోకుండా నిరంతరం వృద్ధి చెందుతూ ఉంటాయి.

ఇది ఒకటి రెండు సంవత్సరాల పని కాదు. దాదాపు రెండు దశాబ్దాల పాటు ఆమె ఈ పనిని కొనసాగించారు. ఇంట్లోనే విత్తనాలను భద్రపరుస్తూ.. వాటిని మిగతా రైతులకు కూడా అందించారు.

కొన్ని రోజులకు ఆమె కృషి క్రమంగా ఒక పెద్ద ఉద్యమంగా మారింది. స్థానిక పంటల వైవిధ్యాన్ని కాపాడటంతో పాటు.. రైతులు తమ ప్రాంతానికి సరిపోయే సంప్రదాయ విత్తనాలను మళ్లీ ఉపయోగించేలా ప్రోత్సహించారు.

ఈ కృషికి గుర్తింపుగా ఆమెకు పద్మశ్రీ అవార్డు కూడా లభించింది.

ఒకప్పుడు ఆమెను చూసి నవ్విన వాళ్లే.. తర్వాత ఆమె దగ్గరికి వచ్చి వ్యవసాయం గురించి తెలుసుకోవడం మొదలుపెట్టారు. ఒక చిన్న ఇంట్లో మొదలైన విత్తనాల సేకరణ.. ఇప్పుడు ఎంతోమందికి ఉపయోగపడుతోంది.

విత్తనం చిన్నదే కావచ్చు.
కానీ దాని వెనుక ఒక పంట ఉంటుంది.. ఒక రైతు జీవితం ఉంటుంది.. ఎన్నో తరాల భవిష్యత్తు ఉంటుంది. ఆ విత్తనాలను కాపాడుతూ.. మన వ్యవసాయ వారసత్వాన్ని కాపాడిన మహిళగా రహీబాయి చరిత్రలో నిలిచిపోయారు.

#TALRadioTelugu #TALBlogs #RahibaiSomaPopere #SeedMother #TribalFarmer #IndianFarmers #SeedConservation #IndigenousSeeds #TraditionalFarming #Biodiversity #OrganicFarming #SustainableAgriculture #WomenFarmers #WomenChangemakers #IndianWomen #AgriculturalInnovation #RuralIndia #InspiringStories #TeluguStories #TALRadio #TouchALifeFoundation

స్ట్రీట్ ఫుడ్ ఇక మరింత హెల్తీగా.. Arogya World సరికొత్త ప్రయత్నం!

స్ట్రీట్ ఫుడ్ తినొద్దని చెప్పడం కంటే.. దాన్ని తయారు చేసేవాళ్లతోనే హెల్తీగా తయారు చేయిస్తే ఎలా ఉంటుంది? అదే ప్రయత్నం చేస్తోంది… Arogya World!

మన దేశంలో సుమారు 1 కోటి స్ట్రీట్ ఫుడ్ షాప్స్ ఉన్నట్లు అంచనా. ఒక్కో షాప్ దగ్గర రోజూ కొన్ని వేల మంది ఆహారం తింటుంటారు. మనలో కూడా చాలామంది ఇన్స్టంట్ ఫుడ్ కోసం.. స్ట్రీట్ ఫుడ్‌ పైనే ఆధారపడుతుంటాం. ఇలా మన రోజువారీ జీవితంలో స్ట్రీట్ ఫుడ్ ఒక భాగంగా మారిపోయింది. మరి రోజూ ఇంతమంది తినే ఆహారం ఇంకాస్త హెల్తీగా ఉంటే ఎలా ఉంటుంది?

అందుకే… అమెరికాలోని ఇల్లినాయిస్‌లో ఉన్న Arogya World అనే స్వచ్చంధ సంస్థ ఒక మంచి కార్యక్రమాన్ని మొదలు పెట్టింది. న్యూయార్క్‌లో జరిగిన Clinton Global Initiative 2026 Annual Meetingలో భాగంగా.. భారత్‌లోని 10,000 మంది స్ట్రీట్ ఫుడ్ షాప్ ఓనర్స్‌కు హెల్తీ ఫుడ్ ఎలా తయారు చేయాలి, వంటలో ఎలాంటి జాగ్రత్తలు తీసుకోవాలి అనే విషయాలపై ట్రైనింగ్ ఇవ్వాలని నిర్ణయించింది. ప్రస్తుతం ఈ సంస్థ మన దేశంలో బెంగళూరు కేంద్రంగా పనిచేస్తోంది. డయాబెటిస్, గుండె జబ్బులు వంటి దీర్ఘకాలిక వ్యాధులపై అవగాహన కల్పిస్తూ, ఆరోగ్యకరమైన జీవనశైలిని ప్రోత్సహిస్తున్న ఈ స్వచ్ఛంద సంస్థను డాక్టర్ నళిని సాలిగ్రామ్ గారు స్థాపించారు.

ఇందులో భాగంగా ఉప్పు వాడకాన్ని తగ్గించడం, నూనె తక్కువగా వాడటం, ఆరోగ్యకరమైన పద్ధతులను పాటించడం, సమతులమైన ఆహారాన్ని అందించడం వంటి విషయాలపై అవగాహన కల్పించనున్నారు.

స్ట్రీట్ ఫుడ్ తినే వారికి అవగాహన కల్పించడంతో పాటు, ఆ ఆహారాన్ని తయారు చేసే వ్యక్తుల నుంచే మార్పును మొదలు పెట్టడం.. ఈ కార్యక్రమం యొక్క ప్రత్యేకత. ప్రతిరోజూ ఎన్నో అవసరాల కోసం బయటకు వెళ్లే ఎంతోమంది స్ట్రీట్ ఫుడ్స్ పై ఆధారపడుతుంటారు. అలాంటప్పుడు వాళ్లకు అందే ఆహారం హెల్తీగా ఉంటే ఇంకా బావుంటుంది కదా .. అని ఆలోచించారు.

స్ట్రీట్ ఫుడ్ అమ్మే ఒక వ్యక్తి.. రోజుకు సుమారు 80 నుంచి 100 మందికి ఆహారం అందిస్తారు. అంటే ఒక విక్రేత వంట చేసే విధానంలో చిన్న మార్పు వచ్చినా.. అది రోజూ ఆహారం తినే ఎంతోమందికి చేరుతుంది. మరి అలాంటి మార్పు 10,000 మంది విక్రేతల్లో వస్తే.. దాని ప్రభావం ఎంత పెద్దగా ఉంటుందో ఊహించుకోవచ్చు.

అందుకే వచ్చే రెండు సంవత్సరాలలో National Association of Street Vendors of India (NASVI) తో కలిసి ఈ కార్యక్రమాన్ని అమలు చేయనున్నారు. ముంబై, బెంగళూరు వంటి నగరాలతో పాటు ఇతర పట్టణ ప్రాంతాల్లోని విక్రేతలకు కూడా ట్రైనింగ్ ఇవ్వనున్నారు. ఉప్పును తక్కువగా ఉపయోగించడం, నూనెను పదేపదే వాడకుండా ఉండటం, ఆరోగ్యకరమైన పద్ధతుల్లో వంట చేయడం వంటి విషయాలను సులభంగా అర్థమయ్యేలా చెప్పనున్నారు. ఇందుకోసం విజువల్ మెటీరియల్‌ను కూడా ఉపయోగిస్తారు. ట్రైనింగ్ ఇచ్చిన తర్వాత.. వాళ్ల అవగాహనలో, వంట చేసే విధానంలో ఏమైనా మార్పు వచ్చిందా అనేది కూడా చూస్తారట.

అయితే ఈ ప్రయత్నం ఇప్పుడే మొదలు పెట్టింది ఏమీ కాదు. 2024లో Arogya World నిర్వహించిన పైలట్ కార్యక్రమంలో కూడా ఇదే విధంగా విక్రేతలకు అవగాహన కల్పించారు. ఆ కార్యక్రమంలో పాల్గొన్న వారిలో 80 – 85 శాతం మంది ఆరోగ్యానికి సంబంధించిన విషయాలను గుర్తించారు. చాలామంది ఉప్పు, నూనె వాడకాన్ని తగ్గించే పద్ధతులను కూడా పాటించారట.

ఇంకా ఆసక్తికరమైన విషయం ఏంటంటే.. ఆరోగ్యకరమైన పద్ధతులు పాటిస్తే తమ అమ్మకాలు తగ్గుతాయని విక్రేతలు అనుకోలేదు. వాటిని పాటించేందుకు ఆసక్తి చూపించారు. అంటే హెల్తీగా వంట చేయడం వల్ల రుచి లేదా వ్యాపారాన్ని వదులుకోవాల్సిన అవసరం లేదన్నమాట.

ఇలాంటి ప్రయత్నం ఎందుకు అవసరమో చూస్తే.. భారత్‌లో స్ట్రీట్ ఫుడ్ రంగం ఎంత పెద్దదో అర్థమవుతుంది. దేశవ్యాప్తంగా సుమారు 1 కోటి మంది స్ట్రీట్ ఫుడ్ విక్రేతలు ఉన్నట్లు అంచనా. వీరి దగ్గర రోజూ ఎంతోమంది ఆహారం తింటుంటారు. అదే సమయంలో ఉప్పు, అనారోగ్యకరమైన కొవ్వులు, శుద్ధి చేసిన పదార్థాలు ఎక్కువగా ఉండే ఆహారం కూడా మన ఆరోగ్యంపై ప్రభావం చూపుతాయి.

మధుమేహం, రక్తపోటు వంటి Non-Communicable Diseases పెరుగుతున్న సమయంలో.. మనం రోజూ తినే ఆహారంపై కొంచెం ఎక్కువ శ్రద్ధ పెట్టడం అవసరమే. స్ట్రీట్ ఫుడ్ విక్రేతల కోసం ఫుడ్ సేఫ్టీ, పరిశుభ్రత గురించి ఇప్పటికే ఎన్నో కార్యక్రమాలు జరుగుతున్నాయి. కానీ ఆహారాన్ని ఇంకాస్త హెల్తీగా ఎలా తయారు చేయాలి అనే విషయంపై కూడా దృష్టి పెట్టాల్సిన అవసరం ఉంది. అదే ఇప్పుడు ఈ కార్యక్రమం చేయబోతున్న పని.

Arogya World Website Link: arogyaworld.org

#TALRadioTelugu #TALBlogs #StreetFood #HealthyFood #HealthyEating #FoodForHealth #ArogyaWorld #StreetFoodVendors #FoodAwareness #NutritionAwareness #HealthyLifestyle #TALRadio #TouchALifeFoundation

Inspiring Seniors Foundation: రిటైర్‌మెంట్ తర్వాత కూడా.. మరో తరానికి అండగా!

రిటైర్మెంట్ అయ్యాక.. మొదట్లో చాలా హ్యాపీగానే అనిపిస్తుంది. రోజూ ఆఫీస్‌కు వెళ్లాల్సిన పని ఉండదు.. ఉదయాన్నే లేచి ఎక్కడికీ పరుగులు తీయాల్సిన అవసరం అస్సలు ఉండదు. కానీ కొన్ని రోజులు గడిచాక.. “ఇక రోజంతా ఏం చేయాలి?” అనే ఆలోచన మొదలవుతుంది. ఇన్నేళ్లు ఉద్యోగం, కుటుంబ బాధ్యతలతో బిజీగా గడిపిన తర్వాత.. ఒక్కసారిగా లైఫ్ లో ఖాళీ సమయం ఎక్కువైపోతుంది. ఆ సమయంలో కొత్తగా ఏదైనా నేర్చుకోవచ్చు.. మనకు తెలిసిన విషయాలను ఇంకొకరికి నేర్పించవచ్చు.. సమాజానికి ఉపయోగపడే పనులు చేయవచ్చు… అంటోంది… Inspiring Seniors Foundation (ISF).

వృద్ధాప్యాన్ని కేవలం విశ్రాంతి తీసుకునే దశగా కాకుండా.. ఆరోగ్యం, ఆనందం, నేర్చుకోవడం, ఇతరులకు ఉపయోగపడటం వంటి అవకాశాలతో నిండిన జీవితంలోని మరో ముఖ్యమైన దశగా చూడాలనేదే ఈ సంస్థ యొక్క ముఖ్య ఉద్దేశ్యం.

అనుభవం వృథా కాకూడదు

దశాబ్దాల పాటు ఒక రంగంలో పనిచేసిన తర్వాత ఒక వ్యక్తి రిటైర్ అవుతారు. కానీ.. రిటైర్ అయ్యేది ఉద్యోగం మాత్రమే. వారి జ్ఞానం, నైపుణ్యం, అనుభవం మాత్రం అలాగే ఉంటాయి. అలాంటి అనుభవాన్ని సమాజానికి ఉపయోగపడేలా మార్చడమే ISF లక్ష్యం. ముఖ్యంగా Purposeful Engagement, Health & Wellness, Lifelong Learning అనే ఈ మూడు అంశాలతో ఈ సంస్థ పనిచేస్తోంది.

పిల్లలకు పాఠాలు చెప్పే సీనియర్లు

ISF నిర్వహిస్తున్న Inspiring Mentors కార్యక్రమం దీనికి ఒక మంచి ఉదాహరణ. ఈ కార్యక్రమంలో సీనియర్ వాలంటీర్లు వెనుకబడిన వర్గాలకు చెందిన పిల్లలకు చదువుతో పాటు కమ్యూనికేషన్, జీవిత నైపుణ్యాల్లో మార్గనిర్దేశం చేస్తున్నారు. అంటే.. ఒకప్పుడు తమ జీవితంలో నేర్చుకున్న విషయాలను ఇప్పుడు మరో తరం ఎదగడానికి ఉపయోగిస్తున్నారు. ఇక్కడ లాభం పిల్లలకే కాదు. తమ సమయాన్ని, అనుభవాన్ని ఒక మంచి పనికి ఉపయోగిస్తున్న సీనియర్లకు కూడా ఒక కొత్త అనుబంధం ఏర్పడుతుంది.

నేర్చుకోవడానికి వయసు అడ్డంకి కాదు

టెక్నాలజీ వేగంగా మారుతున్న ఈ రోజుల్లో.. కొత్త విషయాలు నేర్చుకోవడం యువతకే కాదు, సీనియర్లకు కూడా అవసరం. అందుకే ISF AI & Digital Literacy వంటి కార్యక్రమాల ద్వారా సీనియర్లకు డిజిటల్ ప్రపంచాన్ని పరిచయం చేస్తోంది. కొత్త టెక్నాలజీని అర్థం చేసుకోవడం, డిజిటల్ ప్రపంచంలో స్వతంత్రంగా ఉండటం వంటి అంశాలపై వారికి సహాయం చేస్తోంది.

అలాగే ఆరోగ్యం, ఫిట్‌నెస్‌పై అవగాహన కల్పించేందుకు Daily Dose of Fitness వంటి కార్యక్రమాలను కూడా నిర్వహిస్తోంది.

వయసు పెరిగే కొద్దీ ఉద్యోగం, పిల్లల బాధ్యతలు, రోజువారీ పనులు తగ్గిపోవచ్చు. దీంతో కొంత మందికి తమ జీవితంలో ఒక ఖాళీ ఏర్పడినట్టుగా అనిపించవచ్చు. అలాంటి సమయంలో ఒక కమ్యూనిటీతో కలవడం, కొత్త విషయాలు నేర్చుకోవడం, ఇతరులతో అనుభవాలను పంచుకోవడం, ఇంకొకరికి సహాయం చేయడం వల్ల జీవితంలో నూతన ఉత్సాహాన్ని కలుగుతుంది. ISF సృష్టించాలనుకుంటున్న కమ్యూనిటీ కూడా ఇదే ఆలోచనతో పని చేస్తుంది.. సీనియర్లు ఒకరికొకరు తోడుగా ఉండటం, తమ అనుభవాల్ని పంచుకోవడం, సమాజానికి ఉపయోగపడటం… ఇవే ఈ ఫౌండేషన్ లక్ష్యాలు.

వయసు పెరగడం సహజం. కానీ, వయసుతో పాటు.. నేర్చుకోవాలనే ఆసక్తి, ఇతరులకు ఉపయోగపడాలనే తపన మాత్రం ఎప్పుడూ కొనసాగుతూనే ఉండాలి. అప్పుడే.. రిటైర్మెంట్ వరకు సంపాదించిన ఆ అనుభవాన్ని ఇంకొకరి జీవితానికి ఉపయోగపడేలా మార్చవచ్చు…!

మరిన్ని వివరాలకు సంప్రదించండి… inspiringseniors.org

#TALRadio #TALBlogs #InternationalDayofOlderPersons #InspiringSeniors #InspiringSeniorsFoundation #SeniorCitizens #ActiveAgeing #RetirementLife #HealthyAgeing #LifelongLearning #SeniorWellness #PurposefulAgeing #SeniorVolunteers #CommunitySupport #SocialImpact #TALRadioTelugu #TouchALifeFoundation

Mukund BS: పాత కంప్యూటర్లను కొత్తగా మార్చి.. పేద విద్యార్థులకు అండగా నిలుస్తున్నాడు!

మన దేశంలో ప్రతి నెలా 50,000 టన్నులకు పైగా ఎలక్ట్రానిక్ వ్యర్థాలు ఉత్పత్తి అవుతున్నాయి.. వీటిలో చాలావరకు పాత కంప్యూటర్లు, ల్యాప్‌టాప్‌లు వంటి ఎలక్ట్రానిక్ వస్తువులే. అయితే పనికిరావని పక్కన పెట్టిన ప్రతి కంప్యూటర్‌ పూర్తిగా పనికిరానిదేమీ కాదు.. అందులో పనిచేసే భాగాలను గుర్తించి, వాటిని రిపేర్ చేసి మళ్లీ ఉపయోగంలోకి తీసుకురావచ్చు. ఇదే ఆలోచనతో బెంగళూరుకు చెందిన ముకుంద్ బీఎస్.. పాత కంప్యూటర్లను తిరిగి ఉపయోగపడేలా మార్చే ప్రయత్నాన్ని మొదలుపెట్టారు. అంతేకాదు.. వాటిని అవసరం ఉన్నవాళ్లకు అందిస్తూ టెక్నాలజీని మరింత మందికి చేరువ చేస్తున్నారు. అలా.. ఇప్పటివరకు ఏకంగా 10,000కు పైగా కంప్యూటర్లను మళ్లీ ఉపయోగంలోకి తీసుకొచ్చారు!

టెక్నాలజీ రోజురోజుకీ మారిపోతోంది. ఏదైనా కొత్త ఎలక్ట్రానిక్ మోడల్‌ వచ్చిందంటే చాలు.. పాతది పక్కన పెట్టడం చాలా సాధారణం అయిపోయింది. ముఖ్యంగా కంపెనీల్లో కొంతకాలం ఉపయోగించిన కంప్యూటర్లు కొత్త సిస్టమ్స్‌ వచ్చిన తర్వాత స్క్రాప్‌గా మారిపోతుంటాయి. అయితే ఒక కంప్యూటర్‌ పాతదైందంటే అది పూర్తిగా పనికిరాదని కాదు. కొద్దిపాటి రిపేర్‌, అవసరమైన భాగాల మార్పు, సరిగ్గా మెయింటెనెన్స్‌ చేస్తే అదే కంప్యూటర్‌ మరో వ్యక్తికి చాలా సంవత్సరాలు ఉపయోగపడే అవకాశం ఉంటుంది. ఈ విషయాన్నే తన వ్యాపార ఆలోచనగా మార్చుకున్నారు… ముకుంద్‌ బీఎస్‌!

కంప్యూటర్‌ కొనాలనుకునే చాలామందికి కొత్త సిస్టమ్‌ ధరలు అందుబాటులో ఉండకపోవచ్చు. అదే సమయంలో ఎన్నో సంస్థల్లో పనిచేస్తున్న పాత కంప్యూటర్లు ఎలాంటి ఉపయోగం లేకుండా స్క్రాప్‌గా మారుతున్నాయి. ఈ రెండు విషయాలను కలిపితే ఒకవైపు టెక్నాలజీ అవసరం ఉన్నవారికి తక్కువ ధరలో కంప్యూటర్లు అందించవచ్చు.. మరోవైపు ఎలక్ట్రానిక్‌ వ్యర్థాన్ని కూడా తగ్గించవచ్చనే ఆలోచనతో రీన్యూ ఐటీ అనే ఒక సంస్థను మొదలు పెట్టాడు.

మొదట్లో మార్కెటింగ్‌ నుంచి క్లయింట్లను కలవడం వరకు, ఆర్థిక వ్యవహారాలను చూసుకోవడం నుంచి రోజువారీ పనుల వరకు దాదాపు అన్ని బాధ్యతలను ముకుంద్‌ ఒక్కడే చూసుకునేవారు. తర్వాత ఆయన కజిన్‌ రాఘవ్‌ బొగ్గారం కో ఫౌండర్ గా చేరడంతో ఈ ప్రయాణం ఆ ఇద్దరితో ముందుకు సాగింది.

కంపెనీలు తమ పాత కంప్యూటర్లను పారేయకుండా, రీన్యూ ఐటీ వంటి సంస్థలకు అందించేలా వారితో ఒప్పందాలు చేసుకున్నారు. అలా సేకరించిన కంప్యూటర్లను టెక్నీషియన్లు ఒక్కొక్కటిగా పరిశీలిస్తారు. ఏ భాగం పనిచేస్తోంది, ఏది మార్చాలి, ఎక్కడ రిపేర్‌ చేయాలి అనే విషయాలను చెక్‌ చేసి.. రిపేర్ చేస్తారు.

ఇక్కడ మరో ముఖ్యమైన విషయం ఏంటంటే.. కంప్యూటర్లను కేవలం కిలోల లెక్కన స్క్రాప్‌గా అమ్మేయడం వల్ల వాటిలో ఉన్న ఉపయోగకరమైన భాగాలు వృథా అయ్యే అవకాశం ఉంది. ఒక కంప్యూటర్‌లో ఇంకా పనిచేసే భాగాలు ఉండొచ్చు. వాటిని గుర్తించి మళ్లీ ఉపయోగంలోకి తీసుకురావడం ద్వారా ఒక పాత పరికరానికి కొత్త ఉపయోగం కల్పించవచ్చు. ఇదే రీన్యూ ఐటీ మోడల్‌లో ముఖ్యమైన విషయంగా మారింది.

ఈ విధంగా స్క్రాప్‌గా వచ్చిన కంప్యూటర్లను కొత్తగా మార్చడంతో పాటు.. తక్కువ ధరకే కంప్యూటర్‌ కావాల్సిన వారికి కూడా ఒక అవకాశం కల్పించాడు. ముఖ్యంగా కొత్త కంప్యూటర్‌ కొనడం కష్టంగా ఉన్న కుటుంబాలు, విద్యార్థులు, చిన్న వ్యాపారాలు, పరిమిత బడ్జెట్‌తో పనిచేసే వ్యక్తులకు ఇలాంటి రీఫర్బిష్డ్‌ కంప్యూటర్లు ఉపయోగపడే అవకాశం ఉంది.

అలా ఒక్కో కంప్యూటర్‌ను తిరిగి ఉపయోగంలోకి తీసుకొస్తూ రీన్యూ ఐటీ ముందుకు సాగింది. ఇద్దరితో మొదలైన వాళ్ళ టీమ్ తర్వాత ఏడుగురు టెక్నీషియన్లు, సేల్స్‌ సిబ్బందితో కూడిన టీమ్‌గా ఎదిగింది. అలా ఐదేళ్ల టైమ్ లోనే 10,000కు పైగా కంప్యూటర్లను విక్రయించడం ఈ ప్రయాణంలో ఒక ముఖ్యమైన మైలురాయిగా నిలిచింది.

అయితే ఈ ప్రయాణం అంతా సాఫీగా సాగలేదు. టెక్నాలజీ మారుతున్న వేగం కూడా రీన్యూ ఐటీకి మరో పెద్ద ప్రశ్నగా మారింది. ఒకప్పుడు కంప్యూటర్‌ లేకుండా చాలా పనులు చేయడం కష్టంగా ఉండేది. కానీ స్మార్ట్‌ఫోన్లు, టాబ్లెట్లు, కొత్త డిజిటల్‌ పరికరాలు పెరిగిన తర్వాత చాలామంది పనులు ఫోన్‌లోనే చేసుకునే పరిస్థితి వచ్చింది. ఇలాంటి మార్పుల మధ్య భవిష్యత్తులో కంప్యూటర్ల అవసరం ఎలా ఉండబోతుందనే విషయాన్ని కూడా సంస్థ ఎప్పటికప్పుడు ఆలోచించాల్సి వచ్చింది.

అయినా పాత టెక్నాలజీని పూర్తిగా వదిలేయకుండా.. దానికి మరో అవకాశం ఇవ్వాలనే ఆలోచన మాత్రం కొనసాగింది. ఎందుకంటే ప్రతి ఒక్కరికీ అత్యాధునిక కంప్యూటర్‌ అవసరం ఉండకపోవచ్చు. కొన్ని సాధారణ పనులు, చదువు, ఆఫీస్‌ వర్క్‌, ప్రాథమిక డిజిటల్‌ అవసరాలకు సరైన కండిషన్‌లో ఉన్న రీఫర్బిష్డ్‌ కంప్యూటర్‌ కూడా ఉపయోగపడొచ్చు.

ఇప్పుడు రీన్యూ ఐటీ ప్రయాణం బెంగళూరుతో మొదలై తర్వాత హైదరాబాద్‌, ముంబై వరకు విస్తరించింది. కంప్యూటర్‌ అమ్మడంతో పని అయిపోయిందని కాకుండా.. వినియోగదారులకు అమ్మకాల తర్వాత కూడా సహాయం అందించేలా సంస్థ పని చేస్తుంది. కొనుగోలు చేసిన కంప్యూటర్లకు ఒక సంవత్సరం వరకు ఉచిత ఆఫ్టర్‌ సేల్స్‌ సర్వీస్‌ అందించే విధానాన్ని అమలు చేస్తుంది.

కొత్తది కొనడం ఒక్కటే పరిష్కారం కాదని.. ఉన్నదాన్ని సరిగ్గా ఉపయోగించుకోవడం కూడా ఒక మంచి మార్గమేనని ఈ ప్రయాణం చెబుతోంది. టెక్నాలజీ ఎంత వేగంగా మారినా.. అవసరం ఉన్న వ్యక్తికి అందుబాటులో ఉండే టెక్నాలజీ విలువ మాత్రం ఎప్పటికీ మారదు. స్క్రాప్‌గా మారిన కంప్యూటర్లకు కొత్తగా మార్చి, వాటిని అవసరమైన వారికి ఇస్తూ రీన్యూ ఐటీ సాగించిన ప్రయాణం అందుకు ఒక మంచి ఉదాహరణ.

మీ దగ్గర కూడా పాత కంప్యూటర్లు, ఎలక్ట్రానిక్స్ ఉన్నాయా? వాటిని మళ్ళీ ఉపయోగంలోకి తీసుకొచ్చి, అవసరం అయిన వారికి ఇవ్వాలనుకుంటున్నారా? అయితే వెంటనే www.renewit.in ను సంప్రదించండి!

#TALRadioTelugu #TALBlogs #ReNewIT #EWasteManagement #EWasteRecycling #ElectronicWaste #ComputerRecycling #RefurbishedComputers #SustainableTechnology #TechForGood #CircularEconomy #Sustainability #GreenTechnology #DigitalInclusion #TechnologyForAll #WasteToWorth #SocialImpact #InspiringStories #IndiaStories #TouchALifeFoundation

ఇస్రో తర్వాత… తన స్టార్టప్‌తో రాకెట్లు తయారు చేస్తున్న రవీంద్ర రాజ్!

చిన్నప్పుడు ఆకాశం వైపు చూస్తే చాలు.. మనసులో ఎన్నో ప్రశ్నలు మెదిలేవి. ఆకాశం అవతల ఏముంది? అంతరిక్షంలోకి వెళ్తే ఏం జరుగుతుంది? అక్కడి వాతావరణం ఎలా ఉంటుంది? రాకెట్లు ఎలా పనిచేస్తాయి? చాలామందికి ఇలాంటి ప్రశ్నలు చిన్ననాటి ఆసక్తిగానే మిగిలిపోతాయి. కానీ రవీంద్ర రాజ్ BM గారికి మాత్రం ఆ ఆసక్తి అలా ఆగిపోలేదు. ఆ ప్రశ్నలకు సమాధానాలు వెతుక్కుంటూ, అంతరిక్షం, రాకెట్ టెక్నాలజీపై తనకున్న ఆసక్తిని కెరీర్‌గా మార్చుకునే వరకు తీసుకెళ్లింది!

అంతరిక్ష రంగంపై ఉన్న ఆసక్తి ఆయనను ఇస్రో వరకు తీసుకెళ్లింది. అక్కడ అంతరిక్షం, రాకెట్ టెక్నాలజీకి సంబంధించిన విషయాలను దగ్గరగా తెలుసుకునే అవకాశం లభించింది. అయితే అక్కడితో తన ప్రయాణాన్ని ఆపాలనుకోలేదు. ఒక దశలో, తాను నేర్చుకున్న విషయాలను ఉపయోగించుకుని ఈ రంగంలో సొంతంగా ఏదైనా చేయాలనుకున్నాడు

సాధారణంగా అంతరిక్ష రంగం అంటే ప్రభుత్వ సంస్థలు, పెద్ద పెద్ద కంపెనీలే గుర్తొస్తాయి. ఎందుకంటే రాకెట్లు తయారు చేయడం, అంతరిక్ష సాంకేతికతపై పనిచేయడం అంటే భారీ పెట్టుబడులు, అధునాతన టెక్నాలజీ, ప్రత్యేక నైపుణ్యాలు అవసరం. అయినా సరే.. ఈ రంగంలో స్టార్టప్‌లకు కూడా స్థానం ఉండాలి, కొత్త ఆలోచనలకు అవకాశం ఉండాలి అనే ఆలోచనతో రవీంద్ర రాజ్ గారు తన సొంత ప్రయాణాన్ని మొదలుపెట్టారు.

అలా ఇస్రోలో నేర్చుకున్న అనుభవానికి, తన ఆలోచనలను జోడించి అంతరిక్ష, రాకెట్ టెక్నాలజీ రంగంలో స్టార్టప్ ప్రయాణాన్ని కొనసాగిస్తున్నారు. ఒకప్పుడు ఆకాశాన్ని చూస్తూ రాకెట్ల గురించి ఆలోచించిన వ్యక్తి.. ఇప్పుడు అదే రాకెట్లను తయారు చేసే రంగంలో పనిచేస్తుండటం విశేషం. ఆయనకు అంతరిక్షం అంటే కేవలం ఒక ఉద్యోగం లేదా ఒక కెరీర్ కాదు. కొత్త టెక్నాలజీని అర్థం చేసుకోవడం, దానితో కొత్త అవకాశాలను సృష్టించడం, ఈ రంగంలో మరిన్ని ప్రైవేట్ సంస్థలు, స్టార్టప్‌లు ముందుకు రావడానికి అవకాశం కల్పించడం కూడా ఆయన ఆలోచనలో భాగంగా మారింది.

అయితే రవీంద్ర రాజ్ ప్రయాణం కేవలం రాకెట్లు, అంతరిక్షంతోనే ఆగిపోలేదు. తనకు ఒక ఆలోచన వచ్చినప్పుడు దాన్ని కేవలం ఆలోచనగానే ఉంచకుండా, దాన్ని ఆచరణలోకి ఎలా తీసుకురావాలి అనే దానిపై కూడా దృష్టి పెట్టారు. అదే ఆలోచనతో Eclub Business Accelerator Pvt Ltdకు కో-ఫౌండర్‌గా ఉంటూ, కొత్తగా వ్యాపారం ప్రారంభించాలనుకునే వారికి అవసరమైన మార్గదర్శకత్వం, వనరులు, సహకారం అందించే ప్రయత్నం చేస్తున్నారు. అంటే తాను ఒక కలను నిజం చేసుకునే ప్రయాణంలో ముందుకు సాగుతూనే.. మరొకరి కలకు కూడా ఒక దారి చూపించే ప్రయత్నం చేస్తున్నారు.

ఒక మంచి ఆలోచన ఉండటం మాత్రమే సరిపోదని, ఆ ఆలోచనను ముందుకు తీసుకెళ్లడానికి సరైన మార్గదర్శకత్వం, అవసరమైన వనరులు, నిరంతర ప్రయత్నం కూడా ఉండాలని బలంగా ఆయన నమ్ముతారు. అందుకే కొత్తగా ఏదైనా చేయాలనుకునే వారికి తోడుగా ఉండటాన్ని కూడా తన ప్రయాణంలో భాగం చేసుకున్నారు. తనకు వచ్చిన అవకాశాలను ఉపయోగించుకోవడమే కాకుండా.. మరొకరికి కూడా ఒక అవకాశం కల్పించగలిగితే అదే నిజమైన ఎదుగుదల అనే ఆలోచనతో ముందుకు సాగుతున్నారు.

ఇంత చేసిన తర్వాత కూడా ఇంకా నేర్చుకోవాల్సింది ఎంతో ఉందని రవీంద్ర రాజ్ భావిస్తారు. అందుకే CANI అంటే Constant And Never-ending Improvement కార్యక్రమంలో పాల్గొంటూ, నిరంతరం నేర్చుకోవడం, కొత్త నైపుణ్యాలను అభివృద్ధి చేసుకోవడం, మనల్ని మనం ప్రతిరోజూ మెరుగుపరుచుకోవడం వంటి విషయాలను ప్రోత్సహిస్తున్నారు. ఎందుకంటే ఒక స్థాయికి చేరుకున్న తర్వాత అక్కడే ఆగిపోతే మన ప్రయాణం కూడా అక్కడితో ఆగిపోతుంది. కానీ ప్రతిరోజూ ఏదో ఒక కొత్త విషయాన్ని నేర్చుకోవడానికి, మనలోని నైపుణ్యాలను మరింత మెరుగుపరుచుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తే.. మన ముందున్న అవకాశాలు కూడా పెరుగుతూనే ఉంటాయి.

మనలో చాలామందికి చిన్నప్పటి నుంచే ఏదో ఒక రంగంపై ఆసక్తి ఉంటుంది. కానీ, ఆ ఆసక్తులన్నింటినీ కెరీర్‌గా మార్చుకోవడం సాధ్యం కాదు. అయితే, మనసుకు నచ్చిన విషయాన్ని తెలుసుకోవాలనే తపనతో, దాని గురించి నేర్చుకుంటూ, కొత్తగా ప్రయత్నించే ధైర్యంతో ముందుకు వెళ్తే.. అదే ఆసక్తి మన జీవితానికి ఒక కొత్త దారిని చూపించవచ్చు. అందుకు ఇదిగో ఈ రవీంద్ర రాజ్ ప్రయాణమే ఒక చక్కటి ఉదాహరణ!

#TALRadioTelugu #TALBlogs #RavindraRajBM #ISRO #SpaceTechnology #RocketTechnology #SpaceTech #IndianStartups #SpaceStartup #StartupIndia #Entrepreneurship #Innovation #RocketScience #IndianSpaceSector #MakeInIndia #Inspiration #SuccessStory #MotivationalStory #IdeasThatChangeLives #TouchALifeFoundation

బెంగళూరులో పది లక్షల బావులు!

శాశ్వత నీటి పరిష్కారం కోసం విశ్వనాథన్ ప్రయాణం!

బెంగళూరు లాంటి మహానగరంలో బావులు నిర్మించడం అంటే… కాస్త ఆశ్చర్యంగానే అనిపిస్తుంది కదా!
చుట్టూ ఎక్కడ చూసినా అపార్ట్మెంట్లు, కాంక్రీట్ రోడ్లు, బిజీ లైఫ్… అలాంటి నగరంలో బావి అంటే అసలు సాధ్యమేనా అనిపిస్తుంది.

కానీ అది సాధ్యమే.. అని చెబుతూ బెంగళూరులో బావులను నిర్మిస్తూ, పాత వాటిని మళ్ళీ వినియోగంలోకి తీసుకువస్తున్నాడు.. విశ్వనాథన్ శ్రీకాంతయ్య!
అంతేకాదు… నీటి కోసం ట్యాంకర్లపై ఆధారపడే పరిస్థితిని మార్చడానికి, భూగర్భ జలాలను పెంచడానికి బావులనే పరిష్కారంగా ఎంచుకొని, బెంగళూరులో ఏకంగా పది లక్షల బావులు నిర్మించాలనే లక్ష్యంతో ముందుకు సాగుతున్నారు.

ఒకప్పుడు బావి అంటే మన ఇంటి నీటి అవసరాలకు ఆధారం… ఇప్పుడు ఆ బావి కనిపించాలంటే జ్ఞాపకాల్లో వెతుక్కోవాల్సిన పరిస్థితి. నగరాలు పెరిగాయి… ఇళ్లు, అపార్ట్మెంట్లు పెరిగాయి… కానీ భూమిలోకి వెళ్లాల్సిన వాన నీటికి దారులు మాత్రం మూసుకుపోయాయి. ఫలితంగా భూగర్భ జలాలు అడుగంటుతున్నాయి. నీళ్ల కోసం ట్యాంకర్ల మీద ఆధారపడాల్సిన పరిస్థితి వచ్చింది. ఇలాంటి సమయంలో… మనం మర్చిపోయిన బావులనే మళ్లీ పరిష్కారంగా చూపిస్తూ, బెంగళూరులో ఏకంగా 10 లక్షల బావులను నిర్మించాలనే ఆలోచనతో పని చేస్తున్నారు విశ్వనాథన్ గారు.

శతాబ్దాలుగా బావులు తవ్వడం ఒక సాంప్రదాయ వృత్తి. కానీ రోజులు మారుతున్న కొద్దీ ఈ వృత్తికి ఆదరణ తగ్గిపోయింది. ఎన్నో కుటుంబాలు తమకు తరతరాలుగా వచ్చిన ఈ నైపుణ్యాన్ని వదులుకోవాల్సి వచ్చింది. అలాంటి వారిని గుర్తించి… మళ్లీ వారికి పని కల్పిస్తున్నారు. వారు చేసే పనిని గర్వపడేలా చెయ్యడంతో పాటు… తమ నైపుణ్యాలను సోషల్ మీడియా ద్వారా ప్రజలకు ఎలా చేరువ చెయ్యాలో కూడా నేర్పిస్తున్నారు. ఒకప్పుడు తమ చేతులతో బావులు తవ్విన వాళ్లే… ఇప్పుడు అదే పనిని గౌరవంగా, ఆత్మవిశ్వాసంతో కొనసాగించేలా చేస్తున్నారు.

బావులు మనకు అంత ముఖ్యమా?

అవును. ఎందుకంటే బావి అంటే కేవలం భూమిలోకి ఒక గుంత తవ్వడం కాదు. అది వాన నీటిని భూమిలోకి పంపించే ఒక సహజమైన మార్గం. మన పూర్వీకులు ప్రకృతిని అర్థం చేసుకుని నిర్మించుకున్న అద్భుతమైన నీటి వ్యవస్థలో ఇదీ ఒక భాగం. బావులకు దాదాపు 5000 సంవత్సరాల చరిత్ర ఉందని చెబుతారు. సిమెంట్, ఇసుక లేకుండా కేవలం రాళ్లతో నిర్మించిన కొన్ని బావులు 300 ఏళ్లు గడిచినా ఇప్పటికీ చెక్కుచెదరకుండా ఉన్నాయి. అప్పటి నిర్మాణ నైపుణ్యం మాత్రమే కాదు… నీటిని భద్రపరచాలనే మన పూర్వీకుల ఆలోచనా విధానం కూడా ఇందులో కనిపిస్తుంది.

అందుకే ఇతను కర్ణాటక చుట్టుపక్కల పాడుబడిపోయిన ఎన్నో బావులను గుర్తించి పునరుద్ధరిస్తున్నారు. అంతటితో ఆగకుండా… బెంగళూరులోని ఇళ్లు, అపార్ట్మెంట్లు, ఆఫీసుల్లో కొత్త బావులు, ఇంకుడు గుంతలు తవ్విస్తున్నారు. వాన నీటిని ఎలా సంరక్షించుకోవాలో కూడా ప్రజలకు అవగాహన కల్పిస్తున్నారు.

మొదట్లో ప్రజలకు ఈ ఆలోచనను అర్థం చేయాల్సి వచ్చేది. ఇప్పుడు పరిస్థితి మారింది. తమ ఇంట్లో కూడా బావి ఉండాలని కోరుకుంటూ యజమానులే స్వయంగా వీరిని సంప్రదిస్తున్నారట. ఇప్పటికే ఈ కార్యక్రమం చేపట్టిన చాలా ప్రాంతాల్లో భూగర్భ జలాలు పెరిగాయి. నీటి ట్యాంకర్లపై ఆధారపడాల్సిన అవసరం తగ్గింది.

ఒకవైపు నీటిని భూమిలోకి పంపిస్తున్నారు… మరోవైపు ఆ నీటిని భూమి నుంచి బయటకు తీసే నైపుణ్యం ఉన్న మనుషులకు మళ్లీ జీవనోపాధి కల్పిస్తున్నారు. అంటే… ఒక బావి తవ్విన ప్రతిసారీ అక్కడ కేవలం నీరు మాత్రమే పుట్టడం లేదు. ఒక వృత్తికి గౌరవం వస్తోంది. ఒక కుటుంబానికి ఉపాధి వస్తోంది. భూగర్భ జలాలకు జీవం వస్తోంది.

ఇప్పుడు ఈ కార్యక్రమం బెంగళూరుకే పరిమితం కాకుండా భారతదేశంలోని మహా నగరాలన్నింటికీ విస్తరించగలిగితే… మన నీటి సమస్యను చాలా వరకు మనమే పరిష్కరించుకోగలం. ఎందుకంటే నీటి కోసం కొత్త వనరులు వెతకడం కంటే… మన దగ్గర ఉన్న సహజ వనరులను కాపాడుకోవడమే చాలా ముఖ్యం.

ఒకప్పుడు మన నగరాల్లో చెరువులు, కాలువలు, బావులు ఒకదానితో ఒకటి అనుసంధానమై ఉండేవి. బ్రిటిష్, నిజాం, రాజుల కాలం నాటి ఎన్నో నీటి వనరులు మన నగరాల జీవనంలో భాగంగా ఉండేవి. ఒక్క హైదరాబాద్ మహానగరాన్నే తీసుకుంటే… ఒకప్పుడు 3000లకు పైగా చెరువులు ఉండేవని చెబుతారు. ఇప్పుడు వాటిలో సుమారు 300 మాత్రమే మిగిలాయి. మిగిలిన వాటిలో కూడా ఎన్నో అక్రమ కట్టడాలకు గురయ్యాయి.

ఇక మరి బావుల పరిస్థితి ఎలా ఉందో ఆలోచించండి. అసలు మన నగరాల్లో ఇప్పుడు ఎక్కడైనా బావి కనిపిస్తే… అది మనకు ఆశ్చర్యంగా అనిపించేంతగా మారిపోయింది. ఒకప్పుడు ఇంట్లో బావి ఉండటం సాధారణం. ఇప్పుడు ఇంట్లో బోర్‌వెల్ ఉందా? ట్యాంకర్ వస్తుందా? నీటి సమస్య ఉందా? అనేదే మన చర్చ. ఇక్కడ సమస్య కేవలం నీటి కొరత మాత్రమే కాదు… మనం మన సంస్కృతిని, మన జీవన విధానాన్ని మరిచిపోవడమే అసలు సమస్య.

అందుకే కనీసం ఇప్పుడు అయినా మనం ఆలోచించాలి. మన ఇంట్లో బావి తవ్వించే అవకాశం ఉంటే ఎందుకు ఆలోచించకూడదు? అది సాధ్యం కాకపోతే కనీసం ఒక ఇంకుడు గుంత అయినా ఎందుకు ఏర్పాటు చెయ్యకూడదు? వాన నీటిని వృథాగా డ్రైనేజీలోకి పంపించే బదులు… భూమిలోకి ఎందుకు పంపకూడదు? ప్రయత్నం చిన్నదే కావచ్చు… కానీ రేపటి నీటి భద్రతకు అదే ఒక పెద్ద అడుగు అవుతుంది.

ఎందుకంటే… నీటిని కాపాడటం అంటే మన భవిష్యత్తును కాపాడుకోవడం.. భవిష్యత్తును నిర్మించుకోవడం!

#TALRadioTelugu #TALBlogs #ViswanathanSrikantaiah #BengaluruWaterCrisis #WaterConservation #RainwaterHarvesting #GroundwaterRecharge #WellRevival #SaveWater #WaterSecurity #SustainableBengaluru #UrbanWaterManagement #WaterHeroes #EnvironmentalAction #TouchALifeFoundation

కెమెరా ఇచ్చారు… వాళ్ల కథను ప్రపంచానికి చూపించారు!

మనకు ఒక ప్రాంతం గురించి బయటి వ్యక్తుల నుంచి తెలిస్తే ఒకలా ఉంటుంది… అదే ప్రాంతంలో పెరిగిన మనుషుల నుంచి తెలిస్తే మరోలా ఉంటుంది. ఎందుకంటే వాళ్లకు ఆ ప్రాంతంతో ఉన్న అనుబంధం, అక్కడి జీవితంతో ముడిపడిన అనుభవాలు, చిన్ననాటి జ్ఞాపకాలు… ఇవన్నీ ఆ కథను మరింత ప్రత్యేకంగా మారుస్తాయి. అలాంటి వాళ్ల చేతిలో కెమెరా ఉంటే… ఆ ప్రాంతంలోని జీవితాన్ని మరింత స్పష్టంగా తెలుసుకోవచ్చు.

ఇదే ఆలోచనతో చెన్నైకి చెందిన ఫోటోగ్రాఫర్ పళని కుమార్ ఒక మంచి ప్రయత్నాన్ని మొదలుపెట్టారు. ఆర్థికంగా వెనుకబడిన కుటుంబాలకు చెందిన యువతకు ఉచితంగా ఫోటోగ్రఫీ, జర్నలిజం నేర్పిస్తూ… తమ జీవితాలను, తమ ప్రాంతాలను, తమ చుట్టూ ఉన్న మనుషుల కథలను వాళ్లే చెప్పుకునే అవకాశం కల్పిస్తున్నారు. ఆయన ప్రారంభించిన People’s Photographers Collective ద్వారా కెమెరా ఎలా ఉపయోగించాలో మాత్రమే కాకుండా… తమ చుట్టూ ఉన్న విషయాలను ఎలా గమనించాలి, ఒక ఫోటో ద్వారా ఒక కథను ఎలా చెప్పాలి అనే విషయాలను కూడా నేర్పిస్తున్నారు. తమ కుటుంబం, వీధి, స్నేహితులు, పని చేసే మనుషులు, రోజూ చూసే జీవితాన్ని కెమెరాలో బంధించేలా యువతను ప్రోత్సహిస్తున్నారు.

చెన్నైతో పాటు తమిళనాడు, ఒడిశాలో కూడా వర్క్‌షాపులు నిర్వహిస్తున్న ఈ Collective ఇప్పటివరకు 50 మందికి పైగా యువతకు ఫోటోగ్రఫీలో శిక్షణ ఇచ్చింది. కెమెరాలు వాడటంలో అవసరమైన శిక్షణ, మార్గదర్శనం అందిస్తూ… తమ జీవితాలను, తమ ప్రాంతంలో కనిపించే విషయాలను వాళ్లే ఫోటోల ద్వారా చెప్పుకునే అవకాశం కల్పిస్తోంది. ఒకసారి “Our Street Our Stories” అనే ప్రాజెక్టు ద్వారా North Chennai యువత తమ ప్రాంతంలోని ప్రజలు, వారి జీవితం, రోజువారీ అనుభవాలను ఫోటోలుగా తీసి అందరికీ పరిచయం చేశారట. అప్పుడు బయటివాళ్లు ఒక ప్రాంతాన్ని ఎలా చూస్తారో కాకుండా… అక్కడే పెరిగిన యువత ఆ ప్రాంతాన్ని ఎలా చూస్తున్నారో ఈ ఫోటోలు అందరికీ తెలిపాయట.

పళని కుమార్ ప్రయాణం కూడా సరిగ్గా ఇదే ఆలోచనకు దగ్గరగా ఉంటుంది. సాధారణ కుటుంబం నుంచి వచ్చిన ఆయన విద్యార్థిగా ఉన్నప్పుడే అప్పు తీసుకుని తన మొదటి కెమెరాను కొన్నారట. ఆ తర్వాత ఫోటోగ్రఫీని తన వృత్తిగా మార్చుకుని ఎంతో మంది జీవితాలను తన కెమెరా ద్వారా అందరికీ చూపించారు. ఒకప్పుడు తనకు లభించిన ఆ అవకాశమే ఇప్పుడు యువతకు లభించాలని భావించి… తనకు తెలిసిన ఫోటోగ్రఫీని వాళ్లకు నేర్పిస్తున్నారు. ప్రస్తుతం కెమెరాలు, ల్యాప్‌టాప్‌లు వంటి సదుపాయాలు తక్కువగా ఉన్నా ఈ ప్రయత్నం మాత్రం కొనసాగుతోంది.

పళని కుమార్ నుంచి మనం నేర్చుకోవాల్సింది కూడా ఇదే. మనకు వచ్చిన ఒక అవకాశం మన జీవితాన్ని మార్చొచ్చు… కానీ అదే అవకాశాన్ని ఇంకొకరికి అందిస్తే వారి జీవితంలో కూడా కొత్త దారి మొదలవుతుంది. ఒకప్పుడు తన చేతిలో కెమెరా పట్టుకుని తన కథను వెతుక్కున్న ఆయన… ఇప్పుడు మరికొంతమంది చేతుల్లో కెమెరాలు పెట్టి వాళ్ల కథలను ప్రపంచానికి చూపించేలా చేస్తున్నారు.

ఒక కెమెరా ఒక ఫోటోను మాత్రమే తీస్తుంది. కానీ ఆ ఫోటో వెనుక ఉన్న కథ ఒక మనిషి జీవితాన్ని, ఒక కుటుంబాన్ని, ఒక ప్రాంతాన్ని మనకు పరిచయం చేయగలదు. తమ కథను తామే చెప్పుకునే అవకాశం ఇస్తే… మనం చూడని ఎన్నో నిజమైన కథలు మన ముందుకు వస్తాయి. People’s Photographers Collective చేస్తున్న పని కూడా ఇదే.

#TALRadioTelugu #TALBlogs #WorldPhotographyDay #PeoplesPhotographersCollective #PalaniKumar #OurStreetOurStories #PhotographyForChange #StoriesThroughPhotography #VisualStorytelling #YouthEmpowerment #SocialImpact #ChennaiStories #Photography #CommunityStories #InspiringIndia #ChangeMakers #TALRadio #TouchALifeFoundation

ప్రకృతిని ప్రేమించాడు… ఇప్పుడు ప్రకృతిని కాపాడే తరాన్ని తయారు చేస్తున్నాడు!

ప్రకృతిని ప్రేమించడం అంటే… చెట్లు, జంతువులను ఇష్టపడటం మాత్రమే కాదు. వాటిని రేపటి తరాలు కూడా కాపాడేలా చేయడం. అదే ఆలోచనతో ముందుకు సాగుతున్నారు కర్ణాటకలోని దాండేలికి చెందిన రాహుల్ బవాజీ. వన్యప్రాణుల సంరక్షణలో పనిచేస్తూనే… అడవులను కాపాడుతున్న కుటుంబాల పిల్లలకు చదువు చెప్తూ అండగా నిలుస్తున్నారు. ఒకవైపు అడవులు, జంతువులను కాపాడుతూనే… మరోవైపు ఆ అడవులతో కలిసి జీవించే పిల్లలకు మంచి భవిష్యత్తు అందించే ప్రయత్నం చేస్తున్నారు.

రాహుల్‌కు చిన్నప్పటి నుంచే దాండేలి అడవులు, అక్కడి జంతువులంటే చాలా ఇష్టం. అతను ఆరో తరగతిలో ఉన్నప్పుడు క్వార్టర్స్‌లోకి ఓ పాము వచ్చింది. అందరూ భయపడుతుంటే… రాహుల్ మాత్రం దాన్ని కాపాడేందుకు ప్రయత్నించారు.

ఆ సంఘటన తర్వాత వన్యప్రాణుల గురించి తెలుసుకోవాలనే ఆసక్తి ఆయనలో మరింత పెరిగింది. చదువు పూర్తయ్యాక బెంగళూరులోని ఓ కంపెనీలో ఉద్యోగం చేశారు. కానీ దాండేలి అడవులపై ఉన్న ప్రేమ మాత్రం తగ్గలేదు. చివరికి 2011లో ఉద్యోగాన్ని వదిలి దాండేలికి తిరిగి వచ్చి వన్యప్రాణుల సంరక్షణలో పూర్తిస్థాయిలో పనిచేయడం మొదలుపెట్టారు. ఈ రంగంలోని సమస్యలను మరింతగా అర్థం చేసుకోవడానికి Law కూడా చదివారు.

అడవుల్లో పనిచేస్తున్న సమయంలో… కాళీ టైగర్ రిజర్వ్‌లోని మారుమూల యాంటీ-పోచింగ్ క్యాంపుల్లో పనిచేసే సిబ్బంది కుటుంబాల పరిస్థితిని రాహుల్ దగ్గర నుండి గమనించారు. అడవులను కాపాడుతున్న వారి పిల్లలకు చదువుకు అవసరమైన పుస్తకాలు, బ్యాగులు, యూనిఫామ్స్ వంటి కనీస సౌకర్యాలు కూడా అందడం కష్టంగా ఉండేది.

మొదట్లో చిన్న చిన్న వస్తువులు అందించి, సహాయం చేసిన రాహుల్… పిల్లల చదువుకు అండగా నిలవడం మరింత అవసరమని గుర్తించారు. అలా ఒక స్కూల్‌తో మొదలైన సహాయం 13 స్కూళ్లకు విస్తరించింది. ప్రస్తుతం 8 స్కూళ్లలోని దాదాపు 300 మంది గిరిజన పిల్లలకు ప్రతి సంవత్సరం చదువుకు అవసరమైన వస్తువులు అందిస్తున్నారు. ఇటీవల స్కూల్‌కు వెళ్లేందుకు ఇబ్బంది పడుతున్న 10 మంది విద్యార్థులకు సైకిళ్లను కూడా ఏర్పాటు చేశారు.

తన కుమార్తె కోసం ఉంచిన ఫిక్స్‌డ్ డిపాజిట్‌ను ఉపయోగించి దాదాపు 400 మంది విద్యార్థులకు పుస్తకాలు అందించారు. తన తన దగ్గర ఉన్న డబ్బులోనే కొంత భాగాన్ని పిల్లల చదువుకు కేటాయించారు. అంతే కాకుండా వన్యప్రాణుల సంరక్షణలోనూ రాహుల్ తన కృషిని కొనసాగిస్తున్నారు. ఒక హార్న్‌బిల్ గూడును దాదాపు మూడేళ్ల పాటు గమనించి డాక్యుమెంట్ చేశారు. ఈ కృషికి హార్న్‌బిల్ ఫెస్టివల్‌లో గుర్తింపు కూడా పొందారు.

ప్రతి వారం రిజర్వ్‌ అడవుల్లోని స్కూళ్లకు వెళ్లి పిల్లలకు వన్యప్రాణులు, జీవ వైవిధ్యం, పాములపై అవగాహన కల్పిస్తున్నారు. ఇప్పుడు ఆ పిల్లలే అడవిలో మంటలు, గాయపడిన జంతువులు కనిపిస్తే వెంటనే సమాచారం అందిస్తున్నారు.

రాహుల్ బవాజీ ప్రయాణం చూస్తే… చిన్న వయసులో మొదలైన ప్రకృతిపై ప్రేమ, ఒక పెద్ద బాధ్యతగా మారింది. వన్యప్రాణులను కాపాడటంతో పాటు… వాటిని కాపాడే కుటుంబాల పిల్లల భవిష్యత్తుకు కూడా ఆయన అండగా నిలిచారు. ఒకరి ఆలోచన మారితే ఒక జీవితం మారొచ్చు… కానీ ఆ ఆలోచన బాధ్యతగా మారితే, ఒక సమాజంలోనే మార్పు మొదలవుతుంది.

#TALRadioTelugu #TALBlogs #RahulBavaji #WildlifeConservation #NatureConservation #Dandeli #KaliTigerReserve #TribalEducation #WildlifeWarrior #ForestConservation #SaveWildlife #SaveForests #HornbillConservation #Biodiversity #InspiringIndia #Changemakers #UnsungHeroes #PositiveIndia #InspiringStories #NatureLovers #WildlifeStories #IndiaInspires #SocialImpact #TALRadio #TouchALifeFoundation

ప్రతి పనికీ సహాయం కావాలి… కానీ ఉద్యోగంలో టీమ్ ని లీడ్ చేస్తున్నాడు!

పట్టుదల ఉంటే… పరిస్థితులు ఎలా ఉన్నా విజయాన్ని చేరుకోవచ్చు. ఆదిలాబాద్‌కు చెందిన టెంబేకర్ వెంకటరమణ జీవితం ఇందుకు ఒక మంచి ఉదాహరణ. 27 ఏళ్లుగా శారీరక సమస్యలతో బాధపడుతున్న ఆయనకు సొంతంగా కూర్చోవడం, నడవడం కూడా సాధ్యం కాదు. ప్రతి చిన్న పనికీ తల్లిదండ్రుల సహాయం అవసరం. అయినప్పటికీ తన పరిస్థితిని చూసి నిరాశ చెందకుండా, నేర్చుకోవాలనే తపనతో ముందుకు సాగారు. టెక్నాలజీని అవకాశంగా మార్చుకుని ఈ రోజు తనకంటూ ఒక ప్రత్యేక గుర్తింపును సంపాదించుకున్నారు. “వైకల్యం శరీరానికే కానీ… ఆశయాలకు కాదు” అనే మాటను తన జీవితంతో నిరూపిస్తున్నారు.

మొబైల్‌నే అవకాశంగా మార్చుకున్నాడు!

వెంకటరమణకు చిన్నప్పటి నుంచి టెక్నాలజీపై ఆసక్తి ఎక్కువ. శారీరక పరిస్థితుల కారణంగా స్కూల్ కి వెళ్లి చదువుకునే అవకాశం లేకపోయినా… ఇంట్లోనే ఉంటూ కొత్త విషయాలు నేర్చుకున్నారు. మొబైల్ ఫోన్‌ను కేవలం వినోదం కోసం కాకుండా… తన భవిష్యత్తుకు ఒక సాధనంగా మార్చుకున్నారు. ఆన్‌లైన్‌లో డిజిటల్ మార్కెటింగ్ కోర్సులు నేర్చుకున్నారు. నాలుగు నెలల ట్రైనింగ్, రెండు నెలల ఇంటర్న్‌షిప్ పూర్తి చేసి… తన నైపుణ్యాలను పెంచుకున్నారు. అలా చేసిన ఆయన కృషే ఇప్పుడు తనకు ఉద్యోగ అవకాశాన్ని తెచ్చిపెట్టింది.

డిగ్రీ లేకపోయినా… నైపుణ్యంతో గుర్తింపు!

చాలామంది ఉద్యోగం కోసం డిగ్రీలు, అర్హతలు అవసరం అనుకుంటారు. కానీ వెంకటరమణ మాత్రం తన ప్రతిభ, నేర్చుకోవాలనే ఆసక్తి ఉంటే చాలు అవకాశాలు వస్తాయని నిరూపించారు. ప్రస్తుతం ఒక ప్రైవేట్ కంపెనీలో డిజిటల్ మార్కెటింగ్ టీమ్ లీడ్‌గా పనిచేస్తూ నెలకు మంచి ఆదాయం పొందుతున్నారు. ఆశ్చర్యకరమైన విషయం ఏమిటంటే… ఆయన చేసే పనులన్నీ మొబైల్ లోనే… మీటింగ్స్‌కు హాజరు కావడం, క్లయింట్లతో మాట్లాడటం, ఆఫీస్ పనులను నిర్వహించడం వంటి ఎన్నో పనులను తన మొబైల్ సహాయంతోనే చేసేస్తారు.

వెంకటరమణ అభిప్రాయం ప్రకారం… మొబైల్ ఫోన్ అనేది కేవలం వినోదం కోసం మాత్రమే కాదు, కొత్త అవకాశాలకు కూడా ఒక వేదిక. చాలా మంది సమయాన్ని వృథా చేసే ఈ సాధనాన్నే ఆయన తన భవిష్యత్తును నిర్మించుకునే సాధనంగా మార్చుకున్నారు. శారీరక పరిమితుల కారణంగా బయటకు వెళ్లి నేర్చుకునే అవకాశం లేకపోయినా, మొబైల్ ద్వారానే డిజిటల్ మార్కెటింగ్ నేర్చుకుని ఉద్యోగం సంపాదించారు. “మొబైల్‌ను ఎంతసేపు ఉపయోగిస్తున్నామన్నది కాదు… దాన్ని ఎలా ఉపయోగిస్తున్నామన్నదే ముఖ్యం” అని చెప్పే వెంకటరమణ, సరైన దిశలో ఉపయోగిస్తే టెక్నాలజీ మన జీవితాన్ని మార్చగలదని నిరూపించారు.

తల్లిదండ్రులకు ధైర్యంగా మారిన కుమారుడు

వెంకటరమణ తల్లిదండ్రులు.. సంతోష్ కుమార్, సురేఖ ఇద్దరూ ఉపాధ్యాయులు. కుమారుడి ఆరోగ్య పరిస్థితి కారణంగా చిన్నప్పటి నుంచి ఎన్నో కష్టాలు, ఆందోళనలు ఎదుర్కొన్నారు. అయితే వెంకటరమణ ఎప్పుడూ నిరాశ చెందకుండా, నేర్చుకుంటూ ముందుకు సాగడం చూసి వారికి కూడా ధైర్యం వచ్చింది. ఒకప్పుడు అతని భవిష్యత్తు గురించి ఆందోళన చెందిన వారు, ఇప్పుడు అతని ఆత్మవిశ్వాసం మరియు విజయాలను చూసి గర్వపడుతున్నారు.

కంపెనీకి కూడా స్ఫూర్తిగా

వెంకటరమణ ప్రతిభ ఆయన పనిచేస్తున్న సంస్థను కూడా ఆకట్టుకుంది. సాధారణంగా కంప్యూటర్ లేదా ల్యాప్‌టాప్‌తో చేసే అనేక పనులను ఆయన కేవలం మొబైల్ ద్వారానే సమర్థవంతంగా పూర్తి చేస్తున్నారు. పనిపట్ల ఆయనకున్న అంకితభావం, కొత్త విషయాలు నేర్చుకోవాలనే ఆసక్తి, సమస్యలను ఎదుర్కొనే తీరు సహచరులకు కూడా స్ఫూర్తిగా నిలుస్తోంది. శారీరక పరిమితులు ఉన్నప్పటికీ, ఆత్మవిశ్వాసం మరియు పట్టుదల ఉంటే ఎంతటి లక్ష్యాన్నైనా చేరుకోవచ్చని వెంకటరమణ తన జీవితంతో నిరూపించారు.

శరీర పరిమితులను దాటి సాగిన ప్రయాణం

పరిస్థితులు ఎలా ఉన్నా, మనపై మనకు నమ్మకం ఉంటే చాలు ముందుకు సాగవచ్చని నిరూపించారు వెంకటరమణ. శారీరక పరిమితులు ఆయన అడుగులను ఆపినా, ఆయన ఆలోచనలను మాత్రం ఆపలేకపోయాయి. అందుబాటులో ఉన్న అవకాశాలను ఉపయోగించుకుంటూ, తన కృషితో ఈ రోజు ఎంతోమందికి ఆదర్శంగా నిలిచారు. జీవితంలో విజయాన్ని నిర్ణయించేది మన పరిస్థితులు కాదు, వాటిని ఎదుర్కొనే మన సంకల్పమే… ఇదే ఈయన జీవితం నుండి మనం నేర్చుకోవాల్సిన గొప్ప పాఠం!

#TALRadioTelugu #TALBlogs #dwarf #InspiringStory #VenkataRamana #inspiration #Telangana #Motivation #SuccessStory #NeverGiveUp #LifeLessons #Determination #HardWork #PositiveThinking #PersonalGrowth #Leadership #MindsetMatters #Resilience #GoalSetting #MotivationalStory #HumanSpirit #ChangeMakers #StoryOfHope #InspiringPeople #TouchALifeFoundation